end

Camus

Articles & Analyses

N. Lygeros

Articles       Talks



Albert Camus
1913 - 1960



Articles



Analyse de : Le mythe de Sisyphe d'Albert Camus.
Le mythe de Sisyphe est un livre encore plus extraordinaire que La persuasion et la rhétorique - mais il est vrai qu'initialement le deuxième n'était pas destiné à la publication - car dans le second, on decouvre la violence des mots, alors que dans le premier l'on découvre directement celle de la pensée...

Ανάλυση του: Ο μύθος του Σισύφου του Αlbert Camus
Ο μύθος του Σισύφου είναι ένα βιβλίο ακόμη εξαιρετικότερο και από το Η πειθώς και η ρητορική – μα η αλήθεια είναι πως αρχικά το δεύτερο δεν προοριζόταν για δημοσίευση – διότι στο δεύτερο, ανακαλύπτουμε τη βία των λέξεων, ενώ στο πρώτο ανακαλύπτουμε, άμεσα, εκείνη της σκέψης...

Analisi del “Il mito di Sisifo” di Albert Camus
Il mito di Sisifo è un libro ancora più straordinario della “La persuasione e la retorica”- ma è vero che inizialmente il secondo non era destinato alla pubblicazione- perché nel secondo si scopre la violenza delle parole, mentre nel primo si scopre direttamente quella del pensiero...

Sur le mythe ou l'intelligence de l'histoire
L'étude de la culture, puis de l'érudition d'un auteur comme Kornaros à travers son unique oeuvre l'Erotokritos, et enfin celle de son intelligence à travers la création d'un mythe, celui de l'Erotokritos, nous amène à une réflexion sur la nature même du mythe...

Au bord du néant


Στην άκρη του τίποτα
Στην Ελβετία. Στην άκρη της λίμνης. Ο Stepan και ο Voinov είναι καθισμένοι σ’ ένα παγκάκι αντίκρυ στη λίμνη. Stepan, ένα χαρτί στο χέρι Το κόμμα πήρε την απόφασή του: μέσα σε δύο βδομάδες πρέπει να είμαι στη Μόσχα.

Κόκκινες αναμνήσεις
Το διαμέρισμα των τρομοκρατών. Ένα βράδυ. Η αυλαία σηκώνεται μεσ’ τη σιωπή. Η Dora κι ο Kaliayev είναι στη σκηνή, ακίνητοι. Καθισμένοι γύρω από ένα τραπέζι, κρατιούνται από τα χέρια, φωτισμένοι με κερί.

Souvenirs Rouges
L'appartement des terroristes. Un soir. Le rideau se lève dans le silence. Dora et Kaliayev sont sur la scène, immobiles. Assis autour d'une table, ils se tiennent les mains, éclairés à la bougie.

Juste avant...


Analyse structurelle du texte Caligula d'Albert Camus et de la mise en scène de Sarkis Tcheumlekdjian. 
Dès le début de la pièce, le metteur en scène plante un décor dont la nature close et codée représente un monde fermé sur lui même dont on ne peut sortir. L'extérieur est exclu par le sens car la scène n'a de sens que celui de l'absurde. La frontière entre comprendre sans pouvoir agir et agir sans pouvoir comprendre. La scène est un monde régi par des règles arbitraires sur lesquelles l'humain n'a pas de contrôle...

L'image du passé.
Kaliayev et Dora sont assis autour d'une table. Kaliayev met un paquet devant Dora. Silence.
Kaliayev 
Voila, c'est tout ce qu'il me reste de chez nous.
Dora 
De chez toi, en Ukraine ?
Kaliayev 
Oui. Ce présent est un vestige de mon passé...


Η εικόνα του παρελθόντος
Ο Kaliayevκαι η Dora κάθονται γύρω από ένα τραπέζι. Ο Kaliayevαφήνει ένα πακέτο μπροστά στη Dora. Σιωπή.

Une dernière partie russe.
Le même soir. Kaliayev est dans sa chambre, seul. On frappe à la porte, c'est le signal. Kaliayev se lève et l'ouvre.
Stepan , gêné
Je voudrais te parler une dernière fois avant...
Kaliayev , rayonnant 
Je comprends. Entre mon frère, ma porte est toujours ouverte.
Stepan 
C'est Dora qui m'a dit où te trouver...


Μια τελευταία ρώσικη παρτίδα
Το ίδιο βράδυ. Ο Kaliayev είναι στο δωμάτιό του, μόνος. Κτυπά η πόρτα, είναι το σινιάλο. Ο Kaliayev σηκώνεται κι ανοίγει.

Trio nocturne.
Kaliayev (violon), Dora (violoncelle), Stepan (piano). Tout au long de la scène, Stepan reste devant l'échiquier comme si c'était un piano.
Kaliayev , en s'élancant 
C'est Dora!
Stepan , en aparté, haussant les épaules 
Alors elle a aussi changé le signal...
On entend Dora parler dans l'antichambre. Entrent Dora et Kaliayev, se tenant par le bras. Kaliayev sourit...


Νυχτερινό τρίο
Kaliayev (βιολί), Dora (βιολοντσέλο), Stepan (πιάνο). Σε ολόκληρη τη σκηνή, ο Stepan παραμένει μπροστά στη σκακιέρα σαν να ’ταν ένα πιάνο.

Le libre assiégé.
Dans le noir.
Kaliayev , sombre 
Huit jours au secret. Dans ce noir qui dévore la parole.
La lumière se fait peu à peu. Kaliayev penché sur une table, les bras en croix. Il se lève lentement.
Kaliayev 
Seulement ils ne savent pas que la solitude est la plus fidèle des amies, la plus discrète. Celle qui ne nous quitte que lorsque nous sommes en compagnie. Ils ne peuvent me séparer de mes frères...


Ελεύθερος πολιορκημένος
Μες το σκοτάδι.
Kaliayev, ζοφερός
Οκτώ μέρες κρυμμένος. Σ’ αυτό το σκοτάδι που καταπίνει τα λόγια.
Σιγά-σιγά φωτίζει. Ο Kaliayev γέρνει πάνω στο τραπέζι, τα χέρια σαν σταυρό. Σηκώνεται αργά.


Mise en scène des Justes d'Albert Camus.
Albert Camus n'était pas fait pour écrire sur un éphémère hiver. Il était l'écrivain de l'éternel été. Celui dont l'écriture est claire comme l'aube, belle comme un crépuscule. Seulement, depuis 1905, Ivan Kaliayev avait pris rendez-vous, sur cette terre, avec lui. Et les Justes représentent cette rencontre mentale. Sans fioritures, sans verbiage, Albert Camus se contente de décrire l'essentiel, de peur de trahir cette cause perdue. Cette beauté en quête de pureté dont le raisonnement paraît absurde...

Σκηνοθεσία του έργου Οι Δίκαιοι του Albert Camus
O Albert Camus δεν ήταν φτιαγμένος να γράφει για έναν εφήμερο χειμώνα. Ήταν ο συγγραφέας του αιωνίου θέρους. Εκείνος του οποίου το συγγραφικό έργο είναι φωτεινό όπως η αυγή, όμορφο όπως το λυκόφως. Όμως, από το 1905, ο Ivan Kaliayev είχε μια συνάντηση, πάνω σε τούτη τη γη, μαζί του. Και Οι Δίκαιοι εκφράζουν αυτή τη νοητική συνάντηση.

Une exégèse de l'acte II des Justes de Camus.
L'importance de cet acte n'est pas dans son esthétique mais dans son idée. Cette dernière représente le pilier du choix camusien et la clef de voûte de cette oeuvre. Une oeuvre qui est un prétexte de mise en scène d'une seule et unique idée : la conscience humaine.
Albert Camus n'est pas sensible à la puissance de l'homme qui vit dans le personnage historique de Kaliayev mais à la fragilité du coeur de celui-ci...


Μία ερμηνεία της πράξης ΙΙ των Δικαίων του Camus
Η σημασία αυτής της πράξης δεν βρίσκεται στην αισθητική, μα στην ιδέα της. Τούτη η τελευταία αποτελεί τον πυλώνα της επιλογής κατά Camus και τον ακρογωνιαίο λίθο του έργου αυτού. Ένα έργο που είναι πρόσχημα για ν' ανέβη στη σκηνή μία μόνη και μοναδική ιδέα: η ανθρώπινη συνείδηση.

An interpretation of Act II, of The Just, by Camus
The significance of this act is not to be found in the aesthetic quality, but in its actual idea. The later, contitutes the pylon of choice by Camus and the cornerstone of his works. A project, which is a pretext for a single and unique concept to climb its way to stage : the human consciousness...

Une herméneutique du Caligula d'Albert Camus.
Cherea : Un empereur artiste, cela n'est pas convenable. 
- Cette phrase donne le ton de la pièce. Les actes de Caligula seront inconvenants pour les hommes, inconcevables pour les esprits et une tentative désespérée pour atteindre l'impossible via l'absurde.
Caligula : Simplement, je me suis senti tout d'un coup un besoin d'impossible. 
- L'homme se révolte contre sa condition et le monde...


Apologie d'un théâtre engagé
Avant de défendre l'idée d'un théâtre engagé, il est sans doute nécessaire d'expliquer ce que nous entendons par cette expression car nous ne la considérons pas uniquement dans le cadre habituel. Il ne s'agit pas seulement d'un contexte politique ou national dans lequel le terme engagé est relativement simple et clair. Dans cette note nous l'envisageons dans un cadre plus large où il s'identifie à une activité cérébrale supérieure de l'homme. En d'autres termes, nous considérons le théâtre comme un moyen efficace et vivant d'atteindre des objectifs philosophiques et de les mettre en évidence grâce à lui. Nous nous situons donc dans la lignée des apports philosophiques de Berthold Brecht, d'Albert Camus et de Jean-Paul Sartre...

La vision de Camus.
« Je voulais d'abord exprimer la négation. Sous trois formes. Romanesque : ce fut L'Etranger (42). Dramatique : Caligula (45), Le malentendu (44). Idéologique : Le Mythe de Sisyphe (43). Je prévoyais le positif sous trois formes encore. Romanesque : La Peste (47). Dramatique : L'état de siège (48) et Les Justes (49). Idéologique : L'homme révolté (51). J'entrevoyais déjà une troisième couche autour du thème de l'amour. » Albert Camus...

Quand le passé explique le futur.
Lorsque Albert Camus écrivait son article intitulé L'enfant grec en 1955, c'était pour défendre la cause du jeune étudiant chypriote Michel Karaolis peu de temps avant la première pendaison par des Britanniques. Certains ne verront dans cet article qu'un écrit circonstanciel. Cependant en lisant attentivement le texte, nous comprenons que l'écrivain grâce à son talent journalistique avait déjà remarqué la dimension stratégique du problème chypriote avant l'heure...

Όταν το παρελθόν εξηγεί το μέλλον
Όταν ο Albert Camus έγραφε το άρθρο του με τίτλο “Το ελληνικό παιδί” το 1955, ήταν για να υπερασπιστεί τον αγώνα του νέου Κύπριου φοιτητή Μιχάλη Καραολή λίγο πριν τον πρώτο απαγχονισμό από τους Βρετανούς. Κάποιοι δεν βλέπουν...

Sur le second degré de l'absurde.
Depuis l'exploitation systématique de l'absurde par des auteurs aussi divers que Kafka, Ionesco ou Camus, celui-ci a désormais des lettres de noblesse dans le domaine de la littérature. Il n'est plus simplement l'expression d'une incompréhension mais d'un malentendu intrinsèque. A présent nous pouvons le considérer comme une conséquence d'un principe gödelien qui s'applique à toute structure dominante...

Εν αρχή ο θάνατος.
Σ' ένα πολυκυκλικό σύστημα αλλά και σ' ένα κυκλικό σύστημα, το θέμα της αρχής εφόσον δεν είναι αυτονόητο, είναι πρωταρχικό διότι αποτελεί μια καθοριστική επιλογή. Ο ελληνισμός που βασίζεται πάνω στον κύκλο για τους πιστούς και στον πολυκύκλο για τους άλλους μέσω της έννοιας της ελεύθερης βούλησης αποφάσισε ότι η κοινωνιολογική του αρχή είναι ο θάνατος. Αν και φυσιολογική η γέννηση δεν είναι ελεύθερη. Ο ίδιος ο άνθρωπος δεν την αποφασίζει ενώ ο καθένας μπορεί να θέσει ένα όριο στη ζωή του όπως εύστοχα το παρατηρεί ο Camus ακόμα και αν ανατρέπει την κλασική θεωρία του Durkeim σε αυτό το σημείο...

De l'incrustation littéraire.
Avec la mise en scène des Justes d'Albert Camus, nous avons testé la technique de l'incrustation littéraire. Il ne s'agit pas de remplacer une oeuvre théâtrale mais de la compléter afin d'améliorer son interface avec le monde. En l'occurrence, cette incrustation était nécessaire en raison des contraintes théâtrales que nous avions : Les objectives, qui concernaient le nombre de personnages et les subjectives qui concernaient l'interprétation du monde russe et orthodoxe dans une pièce essentiellement et typiquement francaise quant à son approche intellectuelle du problème...

Περί λογοτεχνικού εγκιβωτισμού


Ποσοτικά δεδομένα και κοινωνιολογία
Ένα από τα μεγαλύτερα γενικά προβλήματα της κοινωνιολογίας προέρχεται από την ερμηνεία ποσοτικών δεδομένων. Αν και η ποιότητα αντιμετωπίζεται διαφορετικά από την ποσότητα δεν πρέπει όμως να ξεχάσουμε ότι η ποσότητα διαμορφώνει και την ποιότητα εξαιτίας των αλλαγών φάσεων που υπάρχουν...

La simplicité de la langue.
La langue doit etre simple. Tel est le principe d'Albert Camus et d'Antoine de Saint-Exupéry. Car la langue est source de malentendus. Et ces derniers peuvent engendrer l'absurde. C'est pour cette raison qu'Albert Camus a explicité ce principe à travers sa pièce de théâtre intitulée Le malentendu...

Du suicide à l'euthanasie : un point de vue bioéthique.
Lorsqu'Albert Camus transgressait les tabous philosophiques en affirmant que le suicide est le problème principal que doit résoudre l'homme, la bioéthique n'etait qu'en gestation. Aussi le probléme de l'euthanasie n'avait pas encore pu dominer par son ampleur le débat social. Il faut dire que même au sein de l'Union Européenne l'évolution de la problématique de l'euthanasie a été très lente...

Sur le temps humain et le temps social des enfants 
« L'homme ordinaire ne se préoccupe que de passer le temps, l'homme de talent que de l'employer.» A. Schopenhauer
La société a une tendance naturelle à considérer que les enfants ne peuvent gérer leur temps et qu'elle doit y prendre soin à sa manière. Pourtant les œuvres d'Antoine de Saint Exupéry Le Petit Prince et de Jules Renard Poil de carotte, sont de parfaits contre-exemples à cette idéologie...


Mémorial du génocide versus barbarie de l'oubli
Si nous ne prenons pas garde, le caractère fallacieux de certaines procédures juridiques peut aisément conduire à une démocratie de la honte. Certes le monde juridique est un moyen efficace pour lutter contre l'oppression des peuples. Seulement lorsqu'il est manipulé afin de conduire à des aberrations déontologiques, il est de notre devoir de nous révolter. La petite guerre qui est menée à l'encontre du mémorial lyonnais du génocide des Arméniens ne peut être qualifié autrement que de sale. Elle est l'exemple même, pour ne pas dire le paradigme de l'indécence politique...

Le Mémorial et l'architecture de son esthétique
Le Mémorial Lyonnais pour le génocide des Arméniens est désormais un élément générique de la cause des droits de l’Homme. Il ne représente plus un simple mémorial parmi d’autres. Il est d’une certaine manière le mémorial. Non pas au sens unique du terme mais générique qui atteint via cela, une universalité.

Lettre d'Albert Camus - Επιστολή του Αλβέρτου Καμύ.


Παράνομες χειρονομίες.
Όταν ο Καμύ έγραφε για τη Μεσόγειο, 
όταν έλεγε για τα χέρια των ανθρώπων 
κανείς δεν καταλάβαινε τι εννοούσε. 
Έπρεπε να ζήσουμε το άγγιγμα...


Gestes illégaux.
Lorsque Camus écrivait pour la Méditerranée, 
Lorsqu'il parlait des mains des hommes 
Nul ne comprenait à quoi il faisait allusion. 
Il nous fallait vivre l'effleurement...


Notre petit soleil (poème)
Même loin de chez nous,
Nous ne pouvions l’oublier
Car le moindre détail suffisait...


Δελτίο Τύπου της Νοητικής Στρατηγικής
Η Νοητική Στρατηγική είναι μία πανοραμική μελέτη που παρουσιάζει τη θεωρία των νοητικών σχημάτων και τις εφαρμογές τους σε διάφορα γνωστικά αντικείμενα. Εξετάζει το υπόβαθρο αυτών των αντικειμένων για να εντοπίσει τα σχήματα πάνω στα οποία θα λειτουργήσει η σκέψη του τομέα. Εξ ορισμού είναι μια διαχρονική μελέτη εφόσον είναι η μοναδική που μπορεί να συλλάβει την ύπαρξη των νοητικών σχημάτων και την αλληλεπίδρασή τους με το πεδίο ορισμού της συγκεκριμένης σκέψης...

Les premiers hommes.
Au commencement, nous écrivons pour nos proches 
puis nous comprenons que nous n’en avons pas...


Χάσιμο χρόνου
Εξετάζουμε την αποτελεσματικότητα των στρατηγικών μάθησης δίχως να δίνουμε έμφαση στο χάσιμο χρόνου. Ενώ στην ουσία, είναι από τις πιο σημαντικές έννοιες όχι μόνο στα πρώτα στάδια της μάθησης, αλλά και σε όλη την εξέλιξη του μαθητή. Αν δεν χάσει χρόνο ο δάσκαλος, ο μαθητής δεν θα μπορέσει να κατανοήσει την επινόηση μιας νέας μορφής γνώσης. Δεν είναι μόνο δαπάνη χρόνου, όπως νομίζουν μερικοί φοιτητές, ούτε σπατάλη χρόνου, όπως είναι σίγουροι οι περισσότεροι καθηγητές...

Διάλεξη Καθηγητή Νίκου Λυγερού στην εκδήλωση με γενικό θέμα: Η γυναικεία εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη: Συμβολή και Προοπτικές 29/01/2007 


Juste avant le Traité de Rome
Juste avant la naissance de l’Europe avec le Traité de Rome, Albert Camus écrivit un émouvant remerciement à Wolfgang Amadeus Mozart. Le ton de ce texte explique ce que nous entendons désormais par l’expression humanisme européen...

Humanitas et Tempus I
L’examen de la notion d’humanité dans un cadre strictement ontologique est réducteur. Sans sa nature diachronique et sa fixation temporelle, elle semble localement isomorphe à la société. Or cette dernière ne peut être qu’une projection dégénérée de la structure effective de l’humanité. Sans vision holistique, l’humanité ressemble à une abstraction artificielle pour ne pas dire un modèle ad hoc. Il ne s’agit pas non plus de la reconstruire à partir d’informations multi-locales qui donneraient un sens global. Ceci n’est pas notre but, car il n’est ni cognitivement robuste, ni mathématiquement fiable...

Ανθρωπότητα και Χρόνος Ι
Η εξέταση της έννοιας της ανθρωπότητας σ’ ένα αυστηρά οντολογικό πλαίσιο την υποβαθμίζει. Χωρίς τη διαχρονική της φύση και το χρονικό της προσδιορισμό, φαίνεται τοπικά ισόμορφη με την κοινωνία. Αλλά η κοινωνία δεν μπορεί παρά να αποτελεί μία εκφυλισμένη προβολή της αποτελεσματικής δομής της ανθρωπότητας.

Humanitas et Tempus XVII
Les Justes d’Albert Camus ne sont pas seulement des insurgés ou des insoumis. Ce sont avant tout des hommes qui éprouvent le sentiment de justice. Pour saisir la profondeur de la problématique de Camus, il est nécessaire de mettre en évidence les schémas mentaux de la justice dans le cadre de l’humanité. Cette justice n’est pas institutionnelle, elle se base avant tout sur des valeurs et non des principes...

Ανθρωπότητα και Χρόνος XVII
Οι Δίκαιοι του Albert Camus δεν είναι μόνο επαναστατημένοι ή ανυπότακτοι. Είναι προπαντός άνθρωποι οι οποίοι βιώνουν το αίσθημα της δικαιοσύνης. Για να αντιληφθούμε το βάθος της προβληματικής του Camus, είναι αναγκαίο να αναδείξουμε τα νοητικά σχήματα της δικαιοσύνης μέσα στο πλαίσιο της ανθρωπότητας.

Humanitas et Tempus XX
L’accès à l’humanité n’est possible qu’avec l’œuvre car seule l’activité incessante justifie l’existence humaine. C’est pour cette raison que la société contrôle le travail. Car elle ne désire pas qu’il se transforme en œuvre. Elle n’accepte que le travail forcé, le travail utile, le travail sur commande. Tout autre travail est suspect car il est humain, trop humain pour la société. Un travail qui mène à la liberté ne peut être que le fruit d’une audace prométhéenne...

Чай памяти


Περί ουσίας του Достоевский
Το έργο του Достоевский δεν αποτελεί μόνο ένα δείγμα ηθικής τάξης, όπως νομίζουν οι περισσότεροι αναγνώστες.  O Достоевский αναλύει πιο βαθιά την ανθρώπινη συμπεριφορά ακόμα κι όταν η  ηθική δεν είναι καθορισμένη εξ αρχής. Με τον Ηλίθιο αναδεικνύει τη σύγκρουση μεταξύ ανθρώπου και κοινωνικότητας, για να δείξει τον πόλεμο που υπάρχει ανάμεσα στην ανθρωπότητα και τις διαδοχικές κοινωνίες. Με το Έγκλημα και τιμωρία, δεν αποδεικνύει έναν απλό συλλογισμό μεταξύ αρχών και τέλους...

Άδικη αχαριστία (ποίημα).


Unjust ingratitude. (poem).


Εξήγηση παρεξήγησης
Κάθε απλοϊκή προσέγγιση της απλότητας του έργου του Albert Camus καταρρέει εξ ορισμού, διότι δεν μπορεί ν’ αγγίξει το πρόγραμμά του, δηλαδή τη μελέτη του παράλογου. Ο Albert Camus δεν έγραψε μόνο λογοτεχνία. Δίχως τη φιλοσοφία του, η λογοτεχνία του θα ήταν παράλογη. Ενώ η αξία της προέρχεται από τη φιλοσοφία του παράλογου. Όταν έγραψε το Μύθο του Σισύφου, ο Albert Camus δεν ήξερε μόνο τι έκανε, ήξερε και για ποιο λόγο το έκανε. Για να δομήσει το σύστημά του, χρησιμοποίησε μία πολυπλευρική προσέγγιση...

Albert Camus : la résistance des droits de l’homme
Dans le monde de l’indifférence et de l’oubli, il est difficile d’imaginer. Un premier homme l’a fait pourtant apres avoir rédigé sa lettre à un ami allemand. C’était le même qui avait écrit contre la pendaison de l’étudiant grec. Il faut l’imaginer heureux à l’instar d’un Sisyphe car il avait compris que l’absurde via sa compréhension était une forme de liberté...

Έγκλημα δίχως τιμωρία
Όταν κοιτάζουμε τρεις γενοκτονίες, ποιος βλέπει τη στρατηγική; Όταν κοιτάζουμε τρία θύματα, ποιος βλέπει τον ένοχο; Κι όμως ακόμα κι αν οι γενοκτονίες πέρασαν, ακόμα κι αν τα θύματα πέθαναν, ακόμα κι αν όλα αυτά παραμένουν στο παρελθόν, η στρατηγική υπάρχει κι έγινε μοντέλο προς μίμηση, ο ένοχος υπάρχει και ζει ελεύθερος. Η στρατηγική κι ο ένοχος έχουν ακόμα μέλλον, όπως το απέδειξαν και οι επόμενες γενοκτονίες. Έτσι, όταν παλεύουμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αναγνώριση των γενοκτονιών, είμαστε αναχρονιστικοί...

Το άδειο θέατρο


Τα φαινόμενα δεν απατούν
[...] Έχουμε την τάση να θεωρούμε ότι τα φαινόμενα απατούν. Λες και ισχύει η προϋπόθεση ότι η κοινωνία είναι αληθινή και γνήσια. Πολλές φορές, η ίδια η επιστήμη δεν είναι παρά μία τοπική παραπλάνηση που διαρκεί. Επιπλέον ξεχνάμε ότι όλα ερμηνεύονται από τον εγκέφαλό μας που αποτελεί, στην ουσία, το πιο κρίσιμο στοιχείο της μετάδοσης της πληροφορίας στη γνώση. Ζούμε σε μία κοινωνία όπου η απόκρυψη, η μεταμφίεση, η παραπλάνηση, η προσποίηση και το ψέμα είναι συνήθη, που δεν έχει καν νόημα να τα εντοπίζουμε. Και γι’ αυτόν το λόγο, εκ των πραγμάτων θεωρούμε ότι η αλήθεια είναι τόσο σπάνια...

Οι κακόμοιροι μολυσμένοι (ποίημα).


Όταν το εφήμερο χάραξε την αιωνιότητα (ποίημα)
Δεν ήταν μόνο στο Σούνιο 
που σε περίμενε η πέτρα, 
εκείνη με τα γράμματα του Byron...


Repas frugal (poème)
Je me souviens de la galette, 
des dattes et du lait de l’instituteur. 
Ceci malgré le temps et le désarroi,...


Λιτό γεύμα (ποίημα)
Θυμάμαι τη φρυγανιά, 
τους χουρμάδες και το γάλα του δασκάλου. 
Και τούτο, παρά το χρόνο και την απελπισία,...


Albert Camus, le premier homme
Albert Camus n’était pas seulement un écrivain. C’était un juste. Il n’était pas seulement un intellectuel engagé. C’était un homme. Il aurait pu être un héros. Il n’a été qu’un survivant. Nous réduisons bien facilement toute une vie à sa plus simple expression, à savoir sa durée. N’est-ce pas le comble de l’absurde ?

Albert Camus, ο πρώτος άνθρωπος
Ο Albert Camus δεν ήταν μόνο ένας συγγραφέας. Ήταν ένας δίκαιος. Δεν ήταν μόνο ένας ταγμένος διανοούμενος. Ήταν ένας άνθρωπος. Μπορούσε να ήταν ένας ήρωας. Όμως ήταν μόνο ένας επιζών. Υποβιβάζουμε μια ολόκληρη ζωή με τον πιο εύκολο τρόπο στην πιο απλή της έκφραση, δηλαδή στη διάρκειά της. Δεν είναι το αποκορύφωμα του παράλογου; ...

Vierge à l'enfant. (Pastel à l'huile sur papier Ingres. 30x40)


Albert Camus. (Pastel à l'huile sur papier Ingres. 30x40)


Réflexions sur la perception d'Albert Camus 
L’étude de l’œuvre d’Albert Camus ne permet pas de se rendre compte de la manière dont il est perçu par la société actuelle. Une de nos interventions en France nous a permis de constater le décalage entre le créateur et son public post mortem. Paradoxalement, à moins que ce ne soit finalement absurde, Albert Camus demeure un étranger au sens étymologique du terme. Encore de nos jours dans certains partis, il est considéré comme un pestiféré et seul son prix Nobel de littérature l’immunise contre les attaques fallacieuses...

Σκέψεις περί αντίληψης για τον Albert Camus
Η μελέτη του έργου του Albert Camus δεν μας επιτρέπει να το εκλάβουμε με τον τρόπο που το αντιλαμβάνεται η σύγχρονη κοινωνία. Μία από τις παρεμβάσεις μας στη Γαλλία μάς βοήθησε να διαπιστώσουμε το χάσμα μεταξύ του δημιουργού και του κοινού του μετά θάνατον. Παραδόξως, εκτός αν είναι τελικά παράλογο, ο Albert Camus παραμένει ένας ξένος με την ετυμολογική έννοια της λέξης. Ακόμα και στις μέρες μας σε ορισμένους κύκλους, τον θεωρούν σαν ένα λεπρό και μόνο το Νόμπελ λογοτεχνίας τον ανοσοποιεί έναντι των κακόβουλων επιθέσεων...

Qui se sent coupable se justifie (dialogue) 
- Pourquoi avoir monté Les Justes d’Albert Camus ? 
- Car le contraire aurait été injuste… 
- Est-ce une manière efficace de montrer la notion d’absurde ? 
- Certainement pas ! ...


Όποιος νιώθει ένοχος, δικαιώνεται (Διάλογος)
- Γιατί ανεβάσατε Τους Δίκαιους του Albert Camus; 
- Γιατί το αντίθετο θα ήταν άδικο. 
- Είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να δείξετε την ιδέα του παράλογου; 
- Όχι βέβαια...


La place et le désert (poème) 
Ce n’était pas une simple manifestation 
car nous n’avions plus rien à perdre 
si ce n’était la dernière dignité..


Le destin bleu (poème) 
C’était trop difficile de se révolter 
dans ce pays gorgé de lumière, 
il valait mieux se sacrifier...


Το γαλάζιο πεπρωμένο (ποίημα)
Ήταν τόσο δύσκολο να επαναστατήσεις 
σ’ αυτή τη χώρα την πλημμυρισμένη από φως, 
άξιζε περισσότερο να θυσιαστείς...


L’hiver trop blanc (poème) 
Je me souviens encore 
malgré les années passées 
de cet hiver trop blanc 
où les hommes et les femmes...


Ο πολύ λευκός χειμώνας (ποίημα)
Θυμάμαι ακόμα, 
παρά τα χρόνια που πέρασαν, 
αυτόν τον πολύ λευκό χειμώνα 
όταν άντρες και γυναίκες...


Les petits oiseaux du stade (poème)
Dans la cage du gardien d’antan 
un homme en pleine révolte 
contre la misère de la condition humaine...


Sur un juste
Comment comprendre un juste? Faut-il lire le livre d'Albert Camus? Faut-il saisir la complexité de l'implication lorsqu'il n'existe aucune autre raison que celle de l'humanité? Ou plus simplement encore, est-il possible de comprendre l'insupportable?

Reflections on a Just
How do we understand a Just? Should we read the book of Albert Camus? Should we comprehend the complexity of the involvement when there is no other reason except that of humanity? Or simply put, is it possible to understand the intolerable? For, a Just necessarily lives in an unjust world, like an oasis in the desert.

Περί ενός δίκαιου
Πώς καταλαβαίνουμε έναν δίκαιο; Πρέπει να διαβάσουμε το βιβλίο του Albert Camus; Πρέπει να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα της συμμετοχής όταν δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος εκτός από αυτόν της ανθρωπότητας;

Albert Camus au Panthéon de l'Humanité 
Albert Camus n’est pas seulement un écrivain ou un philosophe mais un penseur et c’est en tant que tel qu’il faut le juger non pour le condamner ou l’absoudre d’un crime mais pour l’œuvre humaine qu’il a produite pour l’humanité... 

O Albert Camus στο Πάνθεον της Ανθρωπότητας
Ο Albert Camus δεν είναι μόνον συγγραφέας ή φιλόσοφος, αλλά ένας στοχαστής και ως τέτοιον πρέπει να τον κρίνουμε όχι για να τον καταδικάσουμε ή να τον αθωώσουμε για ένα έγκλημα, αλλά για το ανθρώπινο έργο που δημιούργησε για την ανθρωπότητα.  Το να τον τοποθετήσουμε σε μια κατηγορία ή σε άλλη δεν έχει παρά μικρή σημασία...

La révolte philosophique de Camus
Tenter de justifier le statut de philosophe d’Albert Camus, c’est admettre qu’il existe une critique à laquelle il faut répondre. Sur le plan stratégique, c’est déjà une erreur, sans être nécessairement une erreur de jugement. Vouloir faire entrer toute la pensée camusienne dans le cadre strict du philosophe n’est pas seulement une perte de temps mais un non sens... 

Η φιλοσοφική επανάσταση του Albert Camus
Το να επιχειρήσει κανείς να υπερασπιστεί την ιδιότητα του φιλοσόφου του Albert Camus, σημαίνει ότι αποδέχεται πως υπάρχει μια κριτική στην οποία πρέπει να απαντήσει. Σε στρατηγικό επίπεδο, αυτό είναι ήδη ένα λάθος, δίχως να είναι απαραιτήτως μία λάθος κρίση.

La révolte philosophique d'Albert Camus
Tenter de justifier le statut de philosophe d’Albert Camus, c’est admettre qu’il existe une critique à laquelle il faut répondre. Sur le plan stratégique, c’est déjà une erreur, sans être nécessairement une erreur de jugement.

Albert Camus, le premier homme. (Feutre sur papier épais A5, 21x14.8).


Albert Camus, résistant. (Feutre sur papier épais A5, 21x14.8).


Albert Camus, le pied-noir. (Feutre sur papier épais A5, 21x14.8).


Sur la résistance humaine
Les régimes totalitaires ne misent jamais sur les hommes. Toute leur stratégie est basée sur la notion d’individu et ce de manière exclusive. Seule la résistance humaine peut lutter efficacement contre eux. Ainsi l’histoire montre de façon implacable l’erreur de jugement de Jean-Paul Sartre par rapport à Albert Camus.

Περί της ανθρώπινης αντίστασης
Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα ποτέ δεν στηρίζονται στους ανθρώπους. Ολόκληρη η στρατηγική τους είναι βασισμένη στην έννοια του ατόμου και με τρόπο αποκλειστικό. Μόνον η ανθρώπινη αντίσταση είναι δυνατό να μάχεται αποτελεσματικά εναντίον τους.

L'aveu de Stépan


Η ομολογία του Stefan


Les nuits de Kirilov


Οι νύχτες του Kirilov


La résistance de Prométhée


Η αντίσταση του Προμηθέα


Όταν η ηθοποιός έκλαψε


Quand l’actrice pleura


When the actress cried


Cuando la actriz lloró


Η φοινικιά στον κήπο μας
Διάβασες τον ξένο του Camus; Πρόσεξες τον πρώτο άνθρωπο; Κοίταξες τον ήλιο από κοντά; Όταν βλέπω τη φοινικιά στον κήπο μας

Le palmier de notre jardin


The palm tree in our garden


The time of a gaze


« Le seul Christ que nous méritions »


«Ο μόνος Χριστός που μας άξιζε»


"The only Christ that we deserve"


Révolte, liberté et passion
Liberté, égalité, fraternité. La devise française départ ou arrivée ? Phare humaniste

Επανάσταση, ελευθερία και πάθος
Ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη. Το γαλλικό σύνθημα αναχώρηση ή μήπως άφιξη; Φάρος ανθρωπιστής ή ουτοπική αυταπάρνηση.

Revolt, freedom and passion
Freedom, equality, brotherhood. The French motto departure or arrival? Humanistic lighthouse or utopic renunciation.

« C'était une nuit d'automne 1913 »
« Elle ne semblait remarquer ni l'humidité ni l'odeur d’abandon et de misère. » Comme si cela n'avait aucune importance

“It was an autumn night 1933”
“It did not seem to notice neither the humidity nor the odor of abandonment and misery.” As if this had no importance

«Ήταν μια φθινοπωρινή νύχτα του 1913»
«Εκείνη δεν φαινόταν να προσέχει ούτε την υγρασία ούτε τη μυρωδιά της εγκατάλειψης και της μιζέριας.» Ως εάν τούτο δεν είχε σημασία καμία

L'aveu de Camus
« Il y a des êtres qui justifient le monde, qui aident à vivre par leur seule présence - Oui, et ils meurent ».

The confession of Camus
“There are beings who justify the world, who help out living by their sole presence - Yes, and they die”.

Η ομολογία του Camus
« Υπάρχουν όντα που δικαιολογούν τον κόσμο που βοηθούν να ζούμε μόνο με την παρουσία τους. -Ναι, και πεθαίνουν. »

Jeu favori
« On plaçait un noyau sur trois autres en trépied. Et, à une distance donnée, on essayait d’abattre cette construction en lançant un autre noyau. Celui qui réussissait ramassait les quatre noyaux. S’il manquait son but, son noyau appartenait au possesseur du tas. »

Favorite game
“We placed a pit over three others in a tripod fashion. And, in a given distance, we tried to knock down this construction by throwing another pit. The one who succeeded picked up the four pits. If he missed his target, his pit would belong to the holder of the pile.”

Camus, l’atopique
Il n’était pas atypique car il connaissait la nature du parti communiste et sa capacité à mentir.

Camus, the atopic one. (poem).


Le soleil de Camus
Le soleil de Camus n’était pas seulement dans l’Algérie française, il a traversé la Méditerranée pour baigner de sa couleur

The sun of Camus
The sun of Camus was not only in the French Algeria, it crossed the Mediterranean in order to bathe in its color

Premier dialogue absurde
« – Tu penses que je suis fou. – Tu sais bien que je ne pense jamais. Je suis bien trop intelligent pour ça. – Oui. Enfin ! Mais je ne suis pas fou

Πρώτος παράλογος διάλογος
«- Νομίζεις πως είμαι τρελός. - Ξέρεις καλά πως ποτέ δε σκέφτομαι. Είμαι πάρα πολύ έξυπνος γι’ αυτό. - Ναι. Εν κατακλείδι! Μα δεν είμαι τρελός κι ούτε ποτέ υπήρξα τόσο λογικός.

First absurd dialogue
«- “- You think I am insane. - You well know that I never think. I am way too intelligent for that. - Yes. At last! But I am not insane and I have never been more reasonable.

Second dialogue absurde
« – J’ai donc besoin de la lune, ou du bonheur, ou de l’immortalité, de quelque chose qui soit dément peut-être, mais qui ne soit pas de ce monde. – C’est un raisonnement qui se tient.

Δεύτερος παράλογος διάλογος
« - Το λοιπόν έχω ανάγκη το φεγγάρι, ή την ευτυχία, ή την αθανασία, κάτι που νά ’ναι ίσως παρανοϊκό, μα που να μην είναι απ’ αυτόν τον κόσμο. - Είν’ ένας συλλογισμός που στέκεται.

La manière de Caligula
« Gouverner, c’est voler, tout le monde sait ça. Mais il y a la manière. Pour moi, je volerai franchement. Ça vous changera des gagne-petit. »

Ο τρόπος του Καλιγούλα
«Να κυβερνάς, είναι να κλέβεις, Όλος ο κόσμος το ξέρει. Όμως υπάρχει ο τρόπος. Όσο για μένα, εγώ θα κλέβω ειλικρινά. Θα σας αλλάξει από τους μίζερους»

Le pouvoir de Caligula
« Je viens de comprendre enfin l'utilité du pouvoir. Il donne ses chances à l'impossible. Aujourd'hui, et pour tout le temps qui va venir la liberté n'a plus de frontières. »

H εξουσία του Καλιγούλα


La vérité de Caligula
« Ce monde est sans importance et qui le reconnaît conquiert sa liberté. Et justement, je vous hais parce que vous n’êtes pas libres. Dans tout l'Empire romain, mais voici seul libre. Réjouissez-vous, il vous est enfin venu un empereur pour vous enseigner la liberté. »

H αλήθεια του Καλιγούλα
« «Ο κόσμος τούτος είναι άνευ ενδιαφέροντος κι όποιος το αναγνωρίζει κατακτά την ελευθερία του. Και για την ακρίβεια, σας μισώ που δεν είστε ελεύθεροι. Σ’ ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ιδού μόνος ελεύθερος. Χαίρετε, σας ήρθε επιτέλους ένας αυτοκράτορας για να σας διδάξει την ελευθερία.»

Le désespoir de Caligula
« Oh ! Caesonia, je savais qu'on pouvait être désespéré, mais j'ignorais ce que ce mot voulait dire. Je croyais comme tout le monde que c'était une maladie de l’âme. Mais non, c'est le corps qui souffre. »

H απόγνωση του Καλιγούλα


L'action de Caligula
« Et que me fait une main ferme, de quoi me sert ce pouvoir si étonnant si je ne puis changer l'ordre des choses, si je ne puis faire que le soleil se couche à l'est, que la souffrance décroisse

H δράση του Καλιγούλα
Και τι μου κάνει ένα στιβαρό χέρι τι τόσο εκπληκτικό μου προσφέρει η εξουσία αυτή αν δεν μπορώ ν’ αλλάξω την τάξη πραγμάτων, εάν δεν μπορώ να κάνω τον ήλιο να δύει στην ανατολή, τα βάσανα να μειωθούν

La vision de Caligula
Je veux mêler le ciel à la mer, confondre laideur et beauté, faire jaillir le rire de la souffrance. » En accédant à la liberté,

Το όραμα του Καλιγούλα
«Θέλω να αναμίξω τον ουρανό με τη θάλασσα, να μπερδέψω ασχήμια κι ομορφιά, να κάνω να ξεχυθεί το γέλιο του πόνου.» Με πρόσβαση στην ελευθερία,

Troisième dialogue absurde
« – Tu feras tout ce que je te dirai. – Tout, Caligula, mais arrête. – Tu seras cruelle. – Cruelle. – Froide et implacable. – Implacable.

Τρίτος παράλογος διάλογος
- Θα κάνεις κάθε τι που σου θα πω. - Τα πάντα, Καλιγούλα, στάσου όμως. - Θα είσαι βάναυση. - Βάναυση. - Κρύα κι αδυσώπητη. - Αδυσώπητη.

La conscience de Chéréa
« Sans doute, ce n'est pas la première fois que, chez nous, un homme dispose d'un pouvoir sans limite mais c'est la première fois qu'il s'en sert sans limite jusqu'à nier l'homme et le monde. »

La critique d’Hélicon
« – Mais enfin, que lui avons-nous fait ? – Rien, justement. C'est inouï d’être insignifiant à ce point. Cela finit par devenir insupportable. Mettez-vous à la place de Caligula.

La vie dans la peur
« Tout disparaît devant la peur. La peur, hein, Caesonia, ce beau sentiment, sans alliage, pur et désintéressé, un des rares

La compensation de Caligula
« Mais un tyran est un homme qui sacrifie des peuples à ses idées ou à son ambition. Moi, je n'ai pas d’idées et je n'ai plus rien à briguer

La fantaisie de Caligula
« Si tu savais compter, tu saurais que la moindre guerre entreprise par un tyran raisonnable vous coûterait mille fois plus cher que les caprices de ma fantaisie. »

La reconnaissance de Chéréa
« Reconnaissons au moins que cet homme exerce une indéniable influence. Il force à penser. Il force tout le monde à penser. L'insécurité, voilà ce qui fait penser.

L'apologie de Caligula
« Caligula ! Toi aussi, toi aussi, tu es coupable. Alors, n'est-ce pas, un peu plus, un peu moins ! Mais qui oserait me condamner dans ce monde sans juge, où personne n'est innocent. »

La caste du bonheur
Dans la société de consommation la plus extrême, le but ultime contrairement à ce que l’on pense souvent, ce n’est pas la recherce de la paix. En réalité, il s’agit d’établir une caste du bonheur qui est par définition indépendante de la paix et de la guerre car elle n’a que faire de ces détails.

Το πνεύμα του Camus


L’esprit camusien


Master Class: Οι Δίκαιοι του Camus.
Εκατό χρόνια μετά τα γεγονότα, πενήντα χρόνια μετά την πρώτη παράσταση γιατί να μελετάμε ακόμα τους Δίκαιους του Camus...

Άκουσες κάτι;


Did you hear something?


Διάλογος μετά θανάτου. (διάλογος)


Диалог после смерти


Le combat continue.
Le combat continue ! Tel aurait été le mot d'ordre d'un homme comme Albert Camus, s'il avait pu être témoin du débat en France de la proposition de loi sur la pénalisation de la négation des génocides. Car rien n'est joué encore. Et cette proposition de loi représente bien un acte de résistance par rapport au système de la barbarie, contre lequel il a toujours lutté...

Ο αγώνας συνεχίζεται
Ο αγώνας συνεχίζεται! Ιδού ποιο θα ήταν το σύνθημα ενός ανθρώπου όπως ο Albert Camus, εάν μπορούσε να είναι μάρτυρας της διαμάχης στη Γαλλία για το σχέδιο νόμου περί της ποινικοποίησης της άρνησης της γενοκτονίας. Διότι τίποτε δεν έχει ακόμη παιχτεί.

Lettre à un ami turc
Si je t'écris, c'est pour te dire, mon ami, que je sais que tu n'es pas personnellement responsable d'acte de génocide. Tel n'est pas mon propos. Il ne s'agit pas non plus pour moi d’accuser ton peuple, tu me connais que trop bien...

Η Τουρκία και η Παρεξήγηση
Εφόσον κάποιοι έχουν δυσκολία να αντιληφθούν αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή για την ποινικοποίηση της άρνησης των αναγνωρισμένων από τη Γαλλία γενοκτονιών, σκεφτήκαμε ότι το θεατρικό έργο με τίτλο «Η Παρεξήγηση» του Albert Camus...

La Turquie et le Malentendu
Puisque certains ont du mal à réaliser ce qui se passe en ce moment au sujet de la pénalisation de la négation des génocides reconnus par la France, nous avons pensé que la pièce d'Albert Camus intitulé Le Malentendu, pourrait leur être d'un précieux secours dans cette prise de conscience.

Η ηχογράφηση του Camus.


Γιατί ο Στεπάν είναι τόσο σκληρός;
- Γιατί ο Στεπάν είναι τόσο σκληρός;
- Ένιωσε το μαστίγιο της εξουσίας πάνω στο δέρμα του.
- Και οι άλλοι;
- Οι άλλοι δεν είδαν την αυτοκτονία.


Ρώσικο τσάι


Albert, le libertaire.
Albert, le libertaire vivait du bleu, de l'ocre des roses et du soleil...

Albert, o απελεύθερος


Dans le salon de thé.


Μέσα στο τεϊοποιείο


Tu marchais, je lisais.


Εσύ βάδιζες, εγώ διάβαζα


Le costume d'actrice.


Το κουστούμι της ηθοποιού


Η ευθραυστότητα της Μεγάλης Δούκισσας


La fragilité de la Grande Duchesse


L'homme au piano.


Ο άνθρωπος στο πιάνο


Человек за пианино


Le son de cloche.


Ο ήχος της καμπάνας


Οι φάσεις των Δικαίων
Όταν είσαι Δίκαιος στην αρχή νομίζεις ότι έχει καθορισθεί ο ρόλος σου και αυτό είναι όλο. Όμως η Ανθρωπότητα θέλει περισσότερες θυσίες για να ζήσει και πρέπει μετά να περάσεις από τις φάσεις που δημιουργούν νέες ζωές και αφήνουν τις άλλες για να υπάρξει εξέλιξη. Διότι το ξύπνημα δεν είναι αρκετό...

The phases of the Justs
When you are Just, in the beginning you think that your role has been determined and that’s all. However, Humanity wants more sacrifices to live and then you must go through the phases, which create new lives and leave behind the other ones, so that evolution may occur.

La voix du maître (dialogue)
- As-tu entendu Albert Camus parler de sa terre du soleil ? - Je suis malheureusement né après sa mort. - Il existe pourtant des enregistrements de son vivant. - Je ne le savais pas. - Une amie m’a offert un exemplaire, je pourrai te le prêter...

Η φωνή του δασκάλου
- Έχεις ακούσει τον Albert Camus να μιλά για τη γη του τού ήλιου;
- Δυστυχώς γεννήθηκα μετά τον θάνατό του.
- Υπάρχουν, ωστόσο, καταγραφές από την περίοδο της ζωής του.


Η φωνή του Camus


Camus's voice


Голос Камю. (Стихотворение).


Οι μικρές μαθήτριες


Άκου προσεχτικά


La tendresse de Camus


Le refus de l'injustice


Γαλλική πρόβα


En relisant au bord du lac (poème)
En relisant le dialogue
au bord du lac
il était impossible
de ne pas avoir froid...


Les voix du lac (poème)
Les voix des deux amis
résonnaient encore
au bord du lac...


Autour de l'échiquier (poème)
Autour de l’échiquier
nous étudions les coups
de la partie russe...


Dans la profondeur (poème)
Grâce au trio nocturne
nous nous enfoncions
dans la profondeur...


Dans les scolies (poème)
Dans les scolies
nous ne nous enfoncions
que trop rarement...


Μετά από χρόνια.


Προσευχή του Ivan Kalyayev


Prière d'Ivan Kaliayev


Η αλήθεια του ποιητή


Ανθρώπινη αλληλεπίδραση


Μετά τη σιωπή


Πέρα των αντοχών


Σπασμένα γόνατα


Παράδειγμα ανθρωπιάς


Για τους Δίκαιούς μας


For our Just men


Το παλιό σαμοβάρι


Οι πρώτες σκηνές


Ο πόνος του Στεπάν


Ο ενθουσιασμός του Βόινοφ


L'Algérie chrétienne


Το βάρος του κεφαλιού
- Πρόσεξε το κεφάλι μου.
- Γιατί;
- Αν δεν το κρατήσεις θα πέσει.
- Το πιστεύεις;


Την ημέρα με την λάσπη


Όταν ακούς τη φωνή του. (ποίημα)


Το αίνιγμα του Camus


Du lait et des dattes (poème)
Du lait et des dattes, il ne fallait rien de plus...

En retrouvant les Justes (poème)
En retrouvant les Justes
dans le texte original...


En retrouvant les Justes


Ξαναβρίσκοντας τους Δίκαιους


Le jeune Alexis (poème)
Le jeune Alexis
avec sa voix frêle...


La puissance de Boria (poème)
La puissance de Boria
ne s’exprime nullement...


Η δύναμη του Boria


La souffrance de Stepan (poème)
La souffrance de Stepan
pouvait se mesurer aisément...


La tendresse de la Grande-Duchesse (poème)
La tendresse de la Grande-Duchesse
n’était pas compréhensible...


Η τρυφερότητα της Μεγάλης Δούκισσας
Η τρυφερότητα της Μεγάλης Δούκισσας δεν ήταν κατανοητή για έναν άνθρωπο...

La volonté de Dora (poème)
La volonté de Dora
allait bien au-delà...


Η θέληση της Ντόρας
Η θέληση της Ντόρας υπερέβαινε κατά πολύ αυτό που θα μπορούσε να είναι υποφερτό...

La foi de Yanek (poème)
La foi de Yanek
ne pouvait se résumer...


La pensée des Justes (poème)
La pensée des Justes
n’était pas seulement...


En dessous de l’honneur (poème)


Cent ans après (poème)


Μέσα στη νύχτα. (ποίημα).


Dans la nuit. (poème).


Η ανθρωπιά του Camus


L'adaptation théâtrale de L'étranger
L'adaptation théâtrale de l'étranger d'Albert est véritablement humaine, presque trop humaine sans doute pour la société. L'interprétation de Benjamin Ziziemsky est à l'image de l'écriture camusienne, claire, limpide, sombre et efficace...

L'adaptation théâtrale de L'étranger
L'adaptation théâtrale de l'étranger d'Albert est véritablement humaine, presque trop humaine sans doute pour la société. L'interprétation de Benjamin Ziziemsky est à l'image de l'écriture camusienne, claire, limpide, sombre et efficace. L'acteur ne rajoute rien de superflu...

Το άτοπο του Camus


Ο Camus του άτοπου
Ο Camus του άτοπου είναι ελεύθερος γιατί αναζητάει...

Το μάθημα του Καλιγούλα
Το μάθημα του Καλιγούλα εξηγεί ότι το ψέμα της κοινωνίας...

Η ομορφιά του Καλιγούλα


La magnificenza di Caligola


Αφού διάβασες


Δώρο για την Ανθρωπότητα
Η επανάσταση, όπως θα δείτε και στο έργο του Camus ‘Ο επαναστατημένος άνθρωπος’ είναι η εξής: η νοημοσύνη σέβεται, όχι τις αρχές, σέβεται τις αξίες. Γι' αυτό, πολύ συχνά αμφισβητεί τις αρχές. Το παράδειγμα που μας δίνει ο Προμηθέας είναι η διαφορά μεταξύ του ‘πρέπει’ και του ‘πρέποντος’. Ο Προμηθέας κάνει το πρέπον, δεν κάνει το ‘πρέπει’...

Τα χέρια μας δεν είναι λερωμένα


Για να πλησιάσεις την αμισεία


La libération via l'absurde. (Dessin)


Αν ο ξένος του Camus


Αν ο Camus είναι ατοπικός


Αν θέλετε να δείτε


Για να μην ψοφήσεις πριν πεθάνεις


Όταν διαβάζεις τις επιστολές. (ποίημα)


Οι φιλόσοφοι πολεμιστές. (διάλογος).


Τα απαραίτητα στάδια της συνεννόησης
Στο κλασικό πεδίο γνώσεων, η επικοινωνία θεωρείται θεμελιακή, ενώ οι νευροεπιστήμες και τα μαθηματικά δείχνουν ότι είναι απλώς βασική και δεν επαρκεί από μόνη της. Είναι βέβαια μια επαφή μεταξύ δύο ατόμων αλλά δύο άνθρωποι χρειάζονται μια συνεννόηση...

The essential stages of communication
In the classical field of knowledge, communication is considered fundamental, while neuroscience and mathematics indicate that it is simply basic and inadequate by itself. It is certainly a contact between two individuals,but two people need a form of communication...

Ο ποιητής υπήρξε. (ποίημα).




Conférences/Talks


· Albert Camus ou la résistance des droits de l’homme. Salle des fêtes 10 rue Jean Bergeron 69290 Craponne, 27/06/2008. - Communiqué de Presse. - Video.
· Η φιλοσοφική σκέψη του Camus. Σέρρες, 22/02/2010. - Πρόσκληση. - Video. - Audio.
· Albert Camus ou la philosophie humaine. Mairie de Lyon (3e), 16/09/2010. - Invitation. - Affiche. - Video.
· La révolte et l'humanité de Camus. Maison de l'Europe Lyon, 04/10/2010 à 18h30. - Invitation.
· Mise en voix des Possédés d'Albert Camus. Lyon, 06/10/2010.
· Introduction à l'étranger de Camus. Espace 44, Lyon, 13/11/2010.
· Camus, de l'étranger au premier homme, 15/11/2010. Mairie du 1er, Lyon. Invitation. - Video.
· Albert Camus ou la révolte du premier homme. Rotary. Lyon, 15/12/2010.
· Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Οι Δίκαιοι του Albert Camus". 06/03/2012. Βοτανοπωλείο - Τεϊοποιείο "Παιώνια", Αμφικτύονος 12 & Πουλοπούλου, Θησείο, Αθήνα. Αφίσα. - Photos. - Video.
· Αισθητικές και νοηματικές περιπλανήσεις - Albert Camus. Αμφιθέατρο Ιδρύματος Β & Μ Θεοχαράκη. Δευτέρα 14 Iανουαρίου 2013, ώρα: 19.00. Video
· Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Οι Δίκαιοι του Camus". Takadum, Αγίου Μηνά 1, Θεσσαλονίκη. Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013, ώρα: 19.00. - Αφίσα - Video
· Conférence : Albert Camus cent ans après, son œuvre sa pensée. Mairie Lyon 7e. 10/04/2013. - Affiche. -Video.
· Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: Από το θεατρικό έργο στη σκηνοθεσία: Το παράδειγμα του Albert Camus. Αίθουσα Λήδας Τασοπούλου, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου - Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Οδός Βασιλέως Γεωργίου και Ηρακλέους (διδακτήρια) Ναύπλιο. Δευτέρα 13/05/2013, ώρα: 12.00. -Αφίσα -Video
· La pensée humaniste de Camus - MGEN Lyon, 14/06/2013. - Affiche. - Video
· Conférence sur l'Etranger de Camus Lyon 30/10/2013- Video
· Etude du Malentendu et de Caligula de Camus. Ignitions, Lyon, 02/11/2013.
· Festival Albert CAMUS - L’Espace 44 44 rue Burdeau 69001-Lyon - Lundi 4 Novembre 2013 à 19h -Affiche - Video
· Camus et l'absurde, Jeudi 7 Novembre 2013 - Mairie du 1er Arr Salle du conseil. 18h30 -Affiche -Video
· Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Από τον Dostoievski στον Camus μέσω θεάτρου". Πολυχώρος "Αίτιον", Τζιραίων 10 - Μετρό Ακρόπολη. Αθήνα. Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2014, ώρα: 18.30 - Αφίσα - Video
· Ν. Λυγερός: "Πρόβα με τους Δίκαιους του Camus". Γυμνάσιο Βαρβακείου, Αθήνα, 30/03/2016







Opus
top

Οι Δικαιοι
( Μετ?φραση: Ξεν. Ι. Καρακ?λoς )






free counters


Opus