Το όνειρο των ονείρων

Ν. Λυγερός





Ενώ το ταξί τρέχει ...


Άγνωστη: Θέλεις ν' αλλάξεις την ιστορία;


Άγνωστος: Δεν χρειάζεται! Η ιστορία αλλάζει συνεχώς...


Άγνωστη: Μα όλα είναι παλιά... Περασμένα...


Άγνωστος: Μόνο τα δένδρα πεθαίνουν όρθια!


Άγνωστη: Δεν είναι το ίδιο με τα όνειρα;


Άγνωστος: Ακόμα και τα όνειρα μεγαλώνουν όμως δεν πεθαίνουν. Τα ονειρεύονται άλλοι...


Άγνωστη: Τι ονειρεύτηκες τότε;


Άγνωστος: Δεν ξέρω να ονειρεύομαι... Σκέφτομαι τα όνειρα των άλλων.


Άγνωστη: Τι κρίμα! Χρόνος. Δεν πειράζει τελικά. Θα ονειρεύομαι για σένα. Και θα σκέφτεσαι τα όνειρά μου!


Άγνωστος: Χαμογελώντας. Πάντα βρίσκεις τη λύση!


Άγνωστη: Ενώ εσύ... Μόνο προβλήματα κοιτάζεις...


Άγνωστος: Είναι ο μόνος τρόπος για να τα λύσουμε. Σιωπή . Αυτά λέγαμε;


Άγνωστη: Δεν θυμάμαι τίποτα άλλο από το όνειρό μου...


Άγνωστος: Είναι αρκετά πάντως. Χρόνος. Η ιστορία ζει.


Άγνωστη: Η ιστορία του ονείρου;


Άγνωστος: Όχι! Χρόνος . Η ιστορία των οραμάτων μας.


Άγνωστη: Προτιμώ τα όνειρα... Μου φαίνονται πιο ελεύθερα.


Άγνωστος: Μόνο αν δεν δημιουργούν πραγματικότητα!


Άγνωστη: Και τι πειράζει;


Άγνωστος: Αν θεωρείς ότι ένας φυλακισμένος είναι ελεύθερος μέσα στη φυλακή του, δεν πειράζει...


Άγνωστη: Η ζωή μας δεν είναι μια φυλακή;


Άγνωστος: Ή η φυλακή μας είναι μια ζωή;


Άγνωστη: Ποια είναι η φυλακή σου;


Άγνωστος: Ο κόσμος σου...


Άγνωστη:   Ο κόσμος μου είναι μικρός για σένα.


Άγνωστος: Και η σκέψη μας είναι μικρή σε σχέση με τον κόσμο μα είναι το μόνο που έχουμε.


Άγνωστη: Αυτά λέγαμε;


Άγνωστος: Δεν νομίζω να ξέχασα κάτι.


Άγνωστη: Γιατί δεν ξεχνάς;


Άγνωστος: Για να μπορείς να ονειρεύεσαι.


Η άγνωστη κλείνει τα μάτια της.


Άγνωστη: Είμαστε ακόμα μακριά;


Άγνωστος: Προς το παρόν όχι...


Άγνωστη: Και μετά;


Άγνωστος: Εξαρτάται από τα σημεία αναφοράς.


Η άγνωστη ανοίγει τα μάτια της.


Άγνωστη: Νύχτωσε...


Άγνωστος: Η νύχτα ετοιμάζεται...


Άγνωστη: Εσύ είσαι έτοιμος;


Άγνωστος: Όπως η επόμενη μέρα.


Άγνωστη: Κι αν η επόμενη μέρα είναι η ίδια;


Άγνωστος: Τότε η ίδια θα είναι επόμενη.


Άγνωστη: Γιατί ο χρόνος είναι τόσο παράξενος μαζί σου;


Άγνωστος: Διότι με μένα τον ζεις.


Άγνωστη: Και με τους άλλους;


Άγνωστος: Τον βλέπεις που περνά...


Άγνωστη: Γι' αυτό μου φαίνεται αθάνατος;


Άγνωστος: Δεν ξέρεις πως φεύγει να πεθάνει. Τον κοιτάζει σιωπηλά. Ναι, κι ο χρόνος πεθαίνει.


Άγνωστη: Ο καθένας στην ώρα του... Σιωπή . Κι ο ταξιτζής;


Άγνωστος: Ήταν η ώρα του όμως δεν μπορούσε.


Άγνωστη: Γι' αυτό μας άφησε το ταξί;


Άγνωστος: Το ταξί είναι η αρχή του ταξιδιού...


Άγνωστη: Όμως η μέρα είναι το τέλος της νύχτας.


Άγνωστη: Κι η νύχτα η αρχή της μέρας.


Άγνωστος: Έτσι ξημερώνει ο κόσμος.








free counters


Opus