Διάλογος επιζώντων

Ν. Λυγερός




- Πέθανε.
- Ξέρω.
- Φθάσατε πολύ αργά.
- Δεν ήρθα γι’ αυτόν.
- Για ποιον, τότε;
- Για σένα. Χρόνος. Είχε έρθει η ώρα του.
- Ο χρόνος δεν έπρεπε να είχε πάρει τέτοια απόφαση.
- Η ανθρωπότητα έδωσε τη συγκατάθεσή της.
- Είναι άδικο!
- Είναι ανθρώπινο, χωρίς αμφιβολία πολύ ανθρώπινο για σένα.
- Ποιος είσαι; Χρόνος. Κάποιος δάσκαλος, χωρίς αμφιβολία... Σιωπή.
- Όπως εσύ.
- Δεν θέλω να είμαι μαθήτρια.
- Δεν θα είσαι.
- Τότε ποιος είναι ο λόγος της παρουσίας σου;
- Ο κίνδυνος.
- Τώρα που ο γέρος καθηγητής πέθανε, δεν υπάρχει πια κίνδυνος.
- Αντιθέτως... Διότι ακόμα δεν είσαι έτοιμη.
- Να κάνω τι;
- Να αντισταθείς.
- Και μετά;
- Να θυσιαστείς.
- Όχι, δεν είμαι έτοιμη.
- Αυτό είναι το πρόβλημα.
- Δεν θα είμαι ποτέ έτοιμη.
- Γιατί;
- Δεν θέλω να πεθάνω.
- Όλοι πεθαίνουν. Αυτό δεν είναι τίποτα!
- Πώς;
- Χωρίς τη θυσία, ο θάνατος δεν έχει νόημα.
- Για μένα, τίποτα πια δεν έχει νόημα.
- Όχι ακόμα.
- Ποτέ!
- Κι όμως, είμαι ήδη εδώ.
- Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα.
- Άλλαξες κλαδί σύμπαντος.
- Το οποίο σημαίνει τι;
- Το νόημα άλλαξε...
- Κατεύθυνση;
- Όχι, μόνο πνεύμα...
- Πρέπει να πιω;







free counters


Opus