Η επιλεκτική σχέση

Ν. Λυγερός




- Θα ήθελα κι εγώ να είμαι στην ομάδα σας.
- Είσαι ήδη!
- Μα πώς είναι δυνατόν;
- Ανήκεις στην ανθρωπότητα.
- Κι αυτό επαρκεί;
- Για να είσαι μέσα βεβαίως.
- Για να κάνω κάτι;
- Όχι.
- Τότε τι πρέπει να κάνω για να κάνω κάτι;
- Να ανήκεις στον χρόνο!
- Μα πώς;
- Να μην έχεις καθημερινότητα...
- Μα είναι απάνθρωπο!
- Απλώς πέρα από το ανθρώπινο.
- Κι είναι αυτό ζωή;
- Η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο!
- Και όλα τα άλλα;
- Δεν υπάρχουν!
- Τι υπάρχει τότε;
- Μόνο το έργο της ανθρωπότητας.
- Μα δεν είναι τίποτα για το σύμπαν...
- Αυτό το τίποτα είναι το παν μας.
- Δεν το καταλαβαίνω.
- Δεν είπα ότι είναι κατανοητό.
- Τι πράγμα;
- Αυτό που άκουσες...
- Έχει νόημα μόνο γι’ αυτούς που ήδη ξέρουν.
- Και πώς θα μάθουν οι άλλοι;
- Θα τους επιλέξει ο χρόνος.
- Κι οι δάσκαλοι;
- Είναι οι πέτρες του ποταμού.
- Οι πέτρες;
- Αυτές κρατούν όταν όλα ρέουν.
- Κι η επαφή;
- Η αιωνιότητα και το εφήμερο.
- Δεν υπάρχει άλλη λύση;
- Δεν υπάρχει άλλο πρόβλημα.
- Θα προσπαθήσω τότε.
- Θα είμαστε κοντά σου.







free counters


Opus