Στο μουσείο της ανάγκης

Ν. Λυγερός




- Πρέπει να τελειώσουμε την αίθουσα του Κωνσταντίνου.
- Μα, δεν έχουμε ακόμα τις επιστολές που πήραμε.
- Πρώτα η ανάγκη, μετά η ομορφιά.
- Μα, η ομορφιά δεν είναι που θα σώσει τον κόσμο;
- Για να τον σώσει όμως, πρέπει να υπάρχει ήδη.
- Ας υπάρξει τότε!
- Ο ανύπαρκτος λαός;
- Ποιος άλλος;
- Κοίτα αυτές τις επιστολές.
- Του Einstein;
- Όχι, του Kneser...
- Τι έχουν;
- Έχουν άλλο ύφος.
- Δηλαδή;
- Δεν έγραφαν συνάδελφοι μεταξύ τους.
- Αλλά;
- Ένας άγνωστος μαθητής σ’ έναν επώνυμο δάσκαλο.
- Και τι σημαίνει αυτό;
- Είναι πιο ενδεικτικό.
- Όταν κάνουμε ανούσια πράγματα, δείχνουμε τον εαυτό μας.
- Αυτός είναι ο σκοπός και του μουσείου μας...
- Να δείχνουμε τα ανούσια;
- Να δείχνουμε την ουσία μέσω της λεπτομέρειας.
- Όλα τα εκθέματα είναι λεπτομέρειες.
- Για τους μεγάλους ανθρώπους, όλες οι λεπτομέρειες είναι εκθέματα.
- Δεν το είχα συνειδητοποιήσει.
- Τίποτα δεν μπορεί να ζήσει δίχως συνείδηση.
- Ακόμα και η επιστήμη.
- Είδες τα σκίτσα;
- Πάνω στις επιστολές;
- Και πάνω στα βιβλία του Κωνσταντίνου!
- Έχουν πάντα μεγάλη ακρίβεια.
- Για ποιο λόγο;
- Τα μαθηματικά είναι συντομογραφίες της ζωής.
- Και οι ζωές μας είναι συντομογραφίες των μαθηματικών.
- Και οι μαθηματικοί;
- Είναι μόνο τα αρχικά.
- Ποιος διαβάζει τα αρχικά;
- Οι άλλοι...
- Ποιοι άλλοι;
- Οι επόμενοι μαθηματικοί.
- Εδώ πρέπει να ετοιμάσουμε το μέλλον.
- Για τόσο λίγους;
- Αυτοί επαρκούν.
- Αρκεί να βρουν το υλικό.
- Όλος ο χρόνος του χώρου μας...
- είναι ο χώρος του χρόνου μας.
- Έτσι θα δημιουργήσουμε την αντίσταση του χρόνου.
- Μέσα σ’ αυτόν το χώρο;
- Μέσα στο Μουσείο του μέλλοντος.







free counters


Opus