Δεν ήρθαν

Ν. Λυγερός




- Πονάω!
- Έπεσες;
- Όχι, χτύπησα.
- Είναι κανείς μαζί σου;
- Όχι, κανένας.
- Πώς νιώθεις;
- Χάλια!
- Πονάς τόσο πολύ;
- Όχι.
- Η μοναξιά τότε.
- Ναι.
- Δεν είσαι μόνη.
- Πως το ξέρεις; Αφού δε με βλέπεις!
- Δεν έχω ανάγκη να σε δω για να σε προσέχω.
- Πως είναι δυνατόν;
- Είναι γιατί δεν είμαστε μόνοι.
- Δεν το καταλαβαίνω.
- Δεν έχει σημασία.
- Τι έχει τότε;
- Η ανθρωπότητα!
- Τότε γιατί μας αφήνει έτσι;
- Αυτό θέλει ο χρόνος.
- Ο χρόνος ;
- Αφού αγαπά την ανθρωπότητα.
- Κι αυτή;
- Αυτή του ανήκει!
- Νομίζεις ότι είμαι καλύτερα τώρα;
- Όχι. Αλλά τώρα ξέρεις ότι δεν υπάρχει λόγος!
- Να είμαι καλύτερα;
- Ναι!
- Πως πρέπει να είμαι τότε;
- Μόνη, μαζί με τους άλλους.
- Εννοείς με την παρέα;
- Δεν υπάρχει παρέα για μας.
- Γιατί;
- Αλλιώς δεν θα ήμασταν μοναδικοί.
- Υπάρχουν οι μοναδικοί;
- Μόνο για μας!
- Και για τους άλλους;
- Υπάρχει μόνο η ουσία.
- Και ποια είναι;
- Κανείς δεν είναι μοναδικός.
- Ή όλοι είναι μοναδικοί.
- Κι όμως τα μονόπετρα είναι σπάνια.
- Γιατί τους ενοχλεί το σπάνιο;
- Διότι αποτελεί λάθος της απόλυτης ισότητας.
- Το σπάνιο είναι αδελφοσύνη.
- Αυτό διορθώνει τις ανισότητες.
- Αυτό επαναφέρει την ελευθερία.
- Από πού;
- Από την ανθρωπιά μας.







free counters


Opus