Δαιμονισμένες σκέψεις

Ν. Λυγερός




- Δεν υπάρχει.
- Και η παράδοση;
- Είναι για τους μουζίκ.
- Οι μουζίκ δεν είχαν τίποτα.
- Άρα ούτε αυτοί τον έχουν ανάγκη.
- Μα, η ανθρωπότητα;
- Πάλι η ανθρωπότητα!
- Προτιμάς την κοινωνία;
- Όχι! Αυτή πρέπει να καταστραφεί.
- Με ποιο τρόπο;
- Μ’ εκείνον!
- Δηλαδή;
- Θ’ αυτοκτονήσω για να υπάρξει.
- Πάψε!
- Γιατί;
- Γιατί να έχει το παράλογο;
- Γιατί θα ήταν παράδοξο;
- Πρέπει να γίνει η υπέρβαση.
- Από ποιον;
- Από μας!
- Και θα πρέπει να αποδεχθούμε την αυτοκτονία σου;
- Δεν υπάρχει άλλος τρόπος!
- Για να σωθούμε;
- Για να σώσουμε την ανθρωπότητα.
- Κανείς δεν μπορεί να τη σώσει.
- Τότε γιατί να θυσιαστείς;
- Για την τιμή της ανθρωπιάς.
- Όταν δεν υπάρχει κόστος, δεν υπάρχει τιμή.
- Θα αποδείξουμε το αντίθετο.
- Κανείς δεν θα το πιστέψει.
- Δεν υπάρχει πίστη!
- Η εκκλησία είναι η βουλή.
- Και η βουλή δεν υπάρχει.
- Ποιος θα δει τη θυσία μας;
- Κανείς!
- Δεν την κάνουμε για να τη δουν.
- Κι αν δεν τη δουν, θα υπάρχει.
- Δεν θα το ξέρουμε πια.
- Συμφωνείτε;
- Συμφωνούμε!
- Για το ίδιο;
- Όχι!
- Για τον ίδιο λόγο;
- Ναι!
- Μα, πώς είναι δυνατόν;
- Δεν είναι!
- Δεν καταλαβαίνω.
- Γιατί να καταλάβεις, εφόσον είναι αργά πια;
- Αργά;
- Πολύ αργά!







free counters


Opus