Capresa κι España

Ν. Λυγερός




- Τι θα πάρουμε;
- Επέλεξε εσύ…
- Ελεύθερα;
- Ναι, ό, τι θέλεις αλλά για τους δυο μας.
- Τότε μία Capresa παρακαλώ.
- Τι είναι;
- Θα σου πω μετά…
- Θα πάρετε κάτι άλλο;
- Μία πίτσα…
- Διάλεξε εσύ…
- Πώς σου αρέσει παραδοσιακό ή λεπτό;
- Λεπτό.
- Ένα λεπτό, να διαλέξω… Χρόνος. España !
- Σας ευχαριστώ.
- Η España είναι πικάντικη.
- Ωραία.
- Ταπεινά, απλά και πλούσια.
- Τι πράγμα;
- Τα υλικά: μία ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικός.
- Λαδάκι και πιπεριά.
- Ένα κομμάτι Ιταλίας στο πιάτο...
- Μοσχοβολάει!
- Certo… Η ζωή δεν θέλει τίποτα άλλο.
- Τότε γιατί παραγγείλαμε España;
- Για το πικάντικο…
- Μήπως υπονοείς κάτι;
- Εγώ; Αστειεύεσαι…
- Κάτι θα σκέφτηκες, δεν μπορεί. Όλο και κάτι σκέφτεσαι.
- Δεν διαφωνώ… Χρόνος. Αλλά γιατί να είναι πονηρό;
- Γιατί είσαι άντρας!
- Και το μήλο ποιος το έδωσε;
- Σημασία έχει ποιος το πήρε!
- Πάντως το δάγκωσα.
- Δεν έχω παράπονο… Ωραία και η πίτσα…
- Α! Επιτέλους!
- Τι;
- Μία δικαίωση!
- Επειδή είπα ότι ήταν ωραία;
- Επειδή η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο!
- Αυτή την πίτσα όμως ποιος θα τη σώσει;
- Η ομορφιά σου…
- Δηλαδή;
- Θα γράψω ότι σ’ άρεσε. Και δεν θα ξεχαστεί.
- Και ποιος θα το διαβάσει;
- Αυτός που θα το παίξει…
- Πάλι…
- Όχι, όχι… Χρόνος. Οι ηθοποιοί…
- Θέατρο θα μας κάνεις.
- Αυτό κρατά τη ζωή ζωντανή.
- Έλα να σε φιλήσω τότε.







free counters


Opus