Εικαστική εξομολόγηση

Ν. Λυγερός




Ήσουν λοιπόν τόσο μόνος;
Ήταν ο κόσμος τόσο κενός;

Γι’ αυτό γέμισες τους πίνακες με χρώματα;
Γι’ αυτό άφησες τόση ανθρωπιά
πάνω στα κρυφά σκίτσα;

Δεν ήξερα πως ήταν έτσι τα πράγματα.
Αλλιώς θα ήμουν δίπλα σου
πριν πεθάνεις.

Μόνο τώρα βλέπω,
μόνο τώρα ακούω
και ξέρω πόσο αγάπησες.







free counters


Opus