Οι πατατοφάγοι

Ν. Λυγερός




- Πάρε σου λέω.
- Περίμενε... Δεν σέρβιρα τους άλλους.
- Πάντα τελευταίο με σερβίρεις.
- Γιατί γεννήθηκες πρώτος.
- Μαμά, μπορώ;
- Μετά τον πατέρα σου, αγάπη μου.
- Πάρε μικρή μου.
- Γιατί το κάνεις αυτό;
- Πεινάει.
- Το ξέρω, αλλά δεν είναι λόγος.
- Η ανάγκη είναι λόγος.
- Τι θα πουν οι άλλοι αν την δουν έτσι;
- Δεν θα πουν τίποτα.
- Αλλά θα το σκεφτούν.
- Φάε.
- Με ντρόπιασες.
- Δεν είμαστε παρά μόνο πατατοφάγοι.
- Είναι νόστιμες!
- Ακόμα περιμένω...
- Κανείς δεν μας πιέζει.
- Εκτός από τον χρόνο.
- Μπορεί να κάνει κρύο, έχουμε όμως ζέστη.
- Αποφάσισα ότι η μικρή θα πάει σχολείο.
- Για να κάνει τι;
- Είναι ο μοναδικός μας θησαυρός.
- Και το σπίτι;
- Είναι τα χρέη μας.
- Και η γη μας;
- Είναι το νοίκι μας.
- Ο Vincent έχει δίκιο.
- Εσύ γέρο ασχολήσου με τα...
- Ακόμα περιμένω τον καφέ μου.
- Δεν πειράζει. Δεν έχεις τίποτα άλλο να κάνεις.
- Ο γέρος, όπως λες, μαθαίνει στη μικρή να διαβάζει.
- Αυτή η εφεύρεση του διαβόλου.
- Στην άγνοιά μας πρέπει να κρατάς κακία.
- Ξέρω να διαβάζω μαμά.
- Πάψε ηλίθια.
- Φοβάσαι μήπως μας ακούσουν οι νεκροί μας γείτονες;
- Φτάνει πια.
- Αυτό λέμε όλοι μας. Η μικρή θα πάει στο σχολείο, τελεία και παύλα.
- Με ποιο δικαίωμα;
- Είμαστε φτωχοί, μπορεί να είμαστε ηλίθιοι, αλλά δεν θα πεθάνουμε ανόητοι.
- Στην εκκλησία...
- Ναι, ξέρω. Οι αγνοί.
- Ακριβώς!
- Δεν αντέχω άλλο αυτές τις βλακείες. Η κόρη μας δεν θα γίνει σαν εμάς.
- Σε ικετεύω. Πάψε.
- Γιατί κλαις μαμά;
- Μη στεναχωριέσαι.
- Θα κατουρήσει λιγότερο.
- Δεν ντρέπεσαι παλιόγερε;
- Μα γιατί; Της έβαλα να διαβάσει «τον Φτωχόκοσμο» του Φίοντορ.
- Πάψτε όλοι.
- Είστε όλοι ψαράδες.
- Σου το επαναλαμβάνω: δεν είμαστε παρά πατατοφάγοι.
- Μα μια μέρα οι άνθρωποι θα μιλούν για μας.
- Αποκλείεται να 'ναι γυναίκες.
- Η κόρη μας θα τους μάθει...









free counters


Opus