Το ιερό του τέρατος

Ν. Λυγερός




- Γιατί δεν έχεις χέρια;
- Γιατί δεν παίρνω τίποτα.
- Γιατί δεν έχεις πόδια;
- Γιατί δεν φεύγω.
- Τότε πώς θα μου φέρεις λουλούδια;
- Το έχω ήδη σκεφτεί.
- Δηλαδή;
- Θα σου τα στείλω.
- Μα πώς;
- Με τη σκέψη.
- Μα εγώ θέλω...
- Την αγάπη;
- Ναι.
- Η κοινωνία δεν επιτρέπει στα τέρατα ν’ αγαπούν.
- Μα γιατί;
- Διότι ξέρουν.
- Τι ξέρουν;
- Ν’ αγαπούν.
- Και οι άλλοι;
- Θέλουν μόνο ν’ αγαπηθούν δίχως κόστος.
- Υπάρχει αγάπη δίχως κόστος;
- Όχι.
- Δεν καταλαβαίνω.
- Δεν υπάρχει τίποτα να καταλάβεις.
- Γιατί;
- Γιατί να είναι όλα κατανοητά;
- Υπάρχουν άνθρωποι που καταλαβαίνουν;
- Τους ονομάζουν τέρατα.
- Τότε πρέπει κι εσύ να είσαι τέρας.
- Θα κάνω ό,τι μπορώ τότε.
- Μην ξεχάσεις τα λουλούδια μου.
- Δεν θα τα ξεχάσω.
- Σ’ αγαπώ γιατί μ’ αγαπάς.
- Σ’ αγαπώ όπως είσαι. Είσαι η ομορφιά της ζωής μου.
- Το λες αυτό επειδή είσαι άσχημος.
- Λέω απλώς την αλήθεια. Έχεις δίκιο όμως είμαι άσχημος.
- Δεν πειράζει αφού είσαι τέρας.
- Σωστά.
- Δεν ξέρω όμως πώς νιώθεις.
- Για ποιο πράγμα;
- Για σένα!
- Δεν έχει σημασία.
- Τι έχει τότε;
- Εσύ.
- Κι εσύ;
- Είμαι εδώ για σένα.
- Γι’ αυτό μου έδωσες την καρδιά σου;
- Γι’ αυτό τα τέρατα είναι άκαρδα.
- Δεν το είχα σκεφτεί αυτό.
- Δεν υπήρχε λόγος.
- Μα τώρα υπάρχει.
- Γιατί;
- Γιατί είσαι το δικό μου τέρας.
- Δεν το ήξερες;
- Τώρα νιώθω την καρδιά σου.
- Επειδή σου την έδωσα;
- Επειδή την έχεις για μένα.
- Μόνο γι’ αυτό το λόγο την κρατούσα.







free counters


Opus