Μυθολογικές πηγές

Ν. Λυγερός




Αισχύλος:

Επτά επί Θήβας, Ορέστεια, Προμηθεύς δεσμώτης

Απολλόδωρος:

Μυθολογική Βιβλιοθήκη

Απολλώνιος Ρόδιος:

Αργοναυτικά

Αριστοτέλης:

Μετεωρολογικά

Αριστοφάνης:

Όρνιθες, Σφήκες

Αρριανός:

Αλεξάνδρου Ανάβασις

Βιργίλιος:

Αινειάδα, Γεωργικά

Διόδωρος Σικελιώτης:

Βιβλιοθήκη Ιστορική

Ευριπίδης:

Άλκηστις, Βάκχες, Ηλέκτρα, Ιππόλυτος, Ιφιγένεια η εν

 

Αυλίδι, Ιφιγένεια η εν Ταύροις, Ίων, Μήδεια, Ορέστης,

 

Φοίνισσες

Ηρόδοτος:

Αλικαρνασσέως Ιστορία

Ησίοδος:

Θεογονία

Θεόκριτος:

Grèce bucolique

Λουκιανός:

Διάλογοι θεών, Θεών κρίσεις, Νεκρικοί διάλογοι

Οβίδιος:

Μεταμορφώσεις

Όμηρος:

Ιλιάδα, Οδύσσεια

Ομηρικοί Ύμνοι

 

Ορφικοί Ύμνοι

 

Παυσανίας:

Περιήγησις Ελλάδος

Πίνδαρος:

Νεμεονίκες, Ολυμπιονίκες, Πυθιονίκες

Πλάτων:

Φαίδων

Πλούταρχος:

Περί ποταμών

Σοφοκλής:

Αίας, Αντιγόνη, Ηλέκτρα, Οιδίπους τύραννος, Οιδίπους

 

επί Κολωνώ

Στράβων:

Γεωγραφικά



Το πρόβλημα με τις μυθολογικές πηγές προέρχεται από την ίδια τους τη φύση διότι δεν είναι όλες εξειδικευμένα δοκίμια. Αντιθέτως, υπάρχουν αναπόφευκτα θεατρικά έργα όπου ο συγγραφέας κάνει χρήση της μυθολογίας με τον δικό του τρόπο δίχως να εξετάζει αν αυτός είναι συμβατός με άλλες πηγές. Συνεπώς ο συγγραφέας είναι και μυθοπλάστης. Με άλλα λόγια η ίδια η μυθολογία στηρίζεται σε μύθους. Και η εξαντλητική εξέταση των μυθολογικών πηγών εμφανίζει σοβαρά προβλήματα ερμηνείας και λογικής. Και είναι με αυτά τα δεδομένα που πρέπει να ανακαλύψουμε το υπόβαθρο της μυθολογίας. Για την έρευνά μας, κάθε λάθος είναι μια ένδειξη μιας αλλαγής ή ακόμα και παραλλαγής που εμπλουτίζει την ολική δομή μέσω του δικτύου που δημιουργεί.


 







free counters


Opus