Κάτω από τον ουρανό

Ν. Λυγερός




Ο Δάσκαλος του πολέμου στεκόταν όρθιος κάτω από τον ουρανό!
Ο στόχος του αυτή τη φορά ήταν εντελώς διαφορετικός.
Δεν ήταν πια αντίσταση των Ελλήνων.
Αλλά αντεπίθεση του Ελληνισμού.
Ο μαχητής του τον κοίταζε να εξετάζει τον ορίζοντα με το τηλεσκόπιό του.

- Τι βλέπεις, Δάσκαλε;
- Τα αστέρια της Τουρκίας.
- Είναι πολλά;
-Ναι αλλά είναι λίγα.
- Κι εμείς τι είμαστε;
- Σπάνιοι. Γι’ αυτό μας φοβούνται.
- Και τώρα τι θα κάνουμε;
- Θα τους κάνουμε πρώτα να μας φοβηθούν ακόμα περισσότερο.
- Πώς είναι δυνατόν;
- Θα πάρουμε την Τριπολιτσά!
- Δάσκαλε!

Ακόμα και ως μαχητής αυτή η απόφαση του φάνηκε αδιανόητη.
Και τώρα ήταν μια ουτοπία ακόμα.
Ξανακοίταξε τον Δάσκαλο του πολέμου.
Το είχε πάρει απόφαση λοιπόν.
Ήταν η πρώτη φορά που το γεράκι φοβήθηκε τον αετό!
Γιατί ο στόχος ήταν πέρα από τον ορίζοντα.
Εκεί που βρισκόταν η ημισέληνος.
Και δεν θα υπήρχε γυρισμός για κανένα.
Κανένας άλλος δεν είχε επιχειρήσει αυτό το κατόρθωμα.
Κι αν ζούσαν μετά την αποστολή θα ήταν θαύμα.

- Δάσκαλε, αντιλαμβάνεστε ότι για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο…
- Θα χρειαστεί ένα θαύμα από την κλεφτουριά.
- Ακριβώς!
- Και ποιο είναι το πρόβλημα;
- Δάσκαλε…
- Αφού χρειάζεται θα κάνουμε το θαύμα.
- Δεν είναι ασέβεια;
- Ο Θεός μ’ έχει δει στο σπίτι του πάνω στ’ άλογό μου.
- Το ξέρω.
- Με ξέρει καλά. Κι όταν έρθει η ώρα μου ξέρει πού θα με βρει.
- Έχετε δίκιο.
- Αλλά μέχρι να έρθει, θέλω να με φοβάται ακόμα κι ο διάολος.
- Δεν θα του αφήσετε επιλογή!

Ο μαχητής έκανε μια ανασυγκρότηση των σκέψεών του.
Όταν το παίγνιο είναι άδικο τότε είτε δεν παίζεις είτε ποντάρεις τα πάντα.
Κι ο Δάσκαλος του πολέμου είχε επιλέξει την τρίτη λύση.
Αυτή που δεν υπήρχε.
Αυτή που η τουρκιά δεν μπορεί καν να διανοηθεί!
Αυτό το αδιανόητο ήταν το στρατήγημα.
Ποιος άλλος θα το τολμούσε;
Εκτός από το Χριστό με το σπαθί του.
Έτσι άρχισε η αντεπίθεση του Ελληνισμού.
Κι έγινε το θαύμα γιατί ήταν το πρέπον.







free counters


Opus