Αλτρουισμός
ΕΔΑΔ
Κ4
Έργα Ιδρύματος
Εκδηλώσεις Ιδρύματος
Τύπος-ΜΜΕ
Aρθρα
Ποιήματα
Διάλογοι
Αποφάσεις
Σύνδεσμοι
Ανθρώπινα Δικαιώματα
Επικοινωνήστε μαζί μας
Συνεντέυξεις
Το κράτος και το χρέος του

Το κράτος και το χρέος του

Ν. Λυγερός

Όταν μπορούμε να προβλέψουμε μια κατάσταση, η οποία θα έχει αρνητικές επιπτώσεις για τη μεταγενέστερη πολιτική μας πρέπει πρώτα να προσπαθήσουμε να την αποφύγουμε με κάθε τρόπο. Αν όμως είναι αναπόφευκτη, οι προσπάθειες μας για να την αντιμετωπίσουμε θα είναι ριζικά διαφορετικές. Διότι ο στόχος δε θα είναι πια η μη ύπαρξη μα η μείωση του φαινομένου. Σ’ ένα μαζικό δημοκρατικό σύστημα, το κράτος έχει να κάνει με τέτοιες περιπτώσεις σχεδόν καθημερινά ιδιαίτερα όταν η πολιτεία βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση. Αναγαία λοιπόν ο ορίζοντάς του πρέπει να είναι μεγάλος για να είναι αποτελεσματική η δράση του.

Στην Κύπρο και στη μάχη των προσφυγών αυτός ο ορίζοντας της πρόβλεψης είναι σημαντικότατος. Όπως το αποδικνύει η πραγματικότητα, η πρωτοβουλία που πήραμε όσον αφορά στο θέμα των προσφυγών είναι θετική. Προωθώντας μία στρατηγική μέσω της ευρωπαϊκής ένωσης και του ευρωπαϊκού δικαστηρίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εισχωρούμε σε ένα ανεξάρτητο νομικό πλαίσιο, το οποίο δεν μπορεί να καταπατήσει εύκολα το κατοχικό καθεστώς. Έτσι το αναγκάζουμε μ’ αυτή τη δυναμική κίνηση και πίεση να αλλάξει την αδιάλλακτή του τακτική.

Η δημιουργία του κατοχικού ηγέτη των ψευδοδικαστηρίων με την αποζημίωση ή την ανταλλαγή των περιουσιών των ελληνοκυπριακών προσφυγών και όχι για τη μη απόλαυση περιουσίας, είναι η απάντηση στις νομικές και ευρωπαϊκές πιέσεις. Ποντάροντας στην αδράνεια της μάζας και στην ύπαρξη στοιχείων εκτός ελέγχου μέσα σ’ ένα μαζικό δημοκρατικό σύστημα, ο κατοχικός ηγέτης χτυπά έμμεσα όχι μόνο το κράτος μας αλλά και την ιστορία του λαού μας. Προσπαθεί μ’ αυτόν τον τρόπο να εξουδετερώσει τις κινήσεις μας και να δημιουργήσει μια νέα οριστική κατάσταση όσον αφορά στην τοποθέτηση του ελληνοκυπριακού πληθυσμού. Η απάντησή του είναι σωστή διότι παραγράφει ενεργά την ιστορία προς όφελός του ακόμα κι αν δεν υλοποιηθεί. Γι αυτό το λόγο είναι τόσο σημαντική η ανταπόκρισή μας.

Όπως όλοι το ξέρουμε τα ψηφίσματα του ΟΗΕ θεωρούν ότι δεν ισχύουν ούτε το καθεστώς ούτε οι θεσμοί του άρα η προσφυγή μέσω των ψευδοδικαστηρίων είναι όντως παράνομη. Όπως ξέρουμε ότι για λόγους απλής στατιστικής μερικοί από τους δικούς μας θα κάνουν αυτήν την προσφυγή, η απάντησή μας πρέπει να είναι δυναμική. Δεν αρκεί να μιλούμε για συνείδηση σε τέτοιου είδους προβλημάτων εφόσον μιλούμε για παρανομία. Ακόμα και στην καθημερινή ζωή η παραβίαση ενός νόμου δεν είναι θέμα συνείδησης, μα θέμα νομικό. Ο μόνος τρόπος που υπάρχει για να μειώσουμε τις ελληνοκυπριακές αιτήσεις στα ψευδοδικαστήρια του κατοχικού καθεστώτος είναι να υπάρχει ένα μεγαλύτερο οικονομικό κόστος από την αποζημίωση που προσδωκούν οι δικοί μας. Η απάντησή μας ρέπει να είναι νόμιμη μα να έχει μια οικονιμκή βάση διότι εκείνος που θα υποβάλει την αίτηση ξέρει ότι είναι παράνομη και τον ενδιαφέρει μόνο το οικονομικό. Όπως η κυβέρνηση αντιμετώπισε αυτούς που πήγαν στα ελληνοκυπριακά ξενοδοχεία που κατέχει παράνομα το κατοχικό καθεστώς έτσι και τώρα πρέπει να αφοπλίσει αυτές τις αναμενόμενες κνήσεις.

Η βάση μιας κοινωνίας πρέπει να είναι ο νόμος για να υπάρχει συνύπαρξη των ατόμων. Διότι σ’ ένα μαζικό σύστημα για λόγους στατιστικής τα άτομα δεν έχουν όλα τις ίδιες προταιρεότητες ακόμα και σε καταστάσεις ανάγκης. Ο καθένας όταν ανήκει στη μάζα κοιτάζει μόνο και μόνο το προσωπικό του όφελος δίχως να λάβει υπόψη του τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού του. Έτσι το κράτος έχει το χρέος να διαμορφώσει τα δεδομένα για να προστατεύσει το μόνο πράγμα για το οποίο υπάρχει, το λαό του.

[ Back ]