Κάπου στην κατεχόμενη Ελλάδα 

 

Αννούλα

Και τώρα τι κάνουμε; ( Δυνατά )

 

Σούσα

Αννούλα, θα μας κάψεις, μη μιλάς τόσο δυνατά!

 

Νένα

Έχει δίκιο η Σούσα, πάψε επιτέλους!

 

Αννούλα

Συγγνώμη, τα 'χω χαμένα.

 

Σούσα

Το κορμί μας μπορεί να τρέμει, μα η ψυχή μας δεν λυγά.

 

Αννούλα

Πώς βρεθήκαμε 'δω;

 

Νένα

Κι οι άντρες μας, πού να 'ναι άραγε;

 

Σούσα

Αφού δεν ήρθαν να μας πάρουν, θέλει να πει... ( Ήσυχα )

 

Αννούλα

Όχι, δεν μπορεί! ( Δυνατά και παθητικά )

 

Σούσα

Προσοχή, άκουσα έναν θόρυβο. ( Σιγανά )

 

Νένα

Δεν ακούω τίποτα.

Θόρυβος

 

Σούσα

Αυτός είναι: ο θάνατος με τ' ασκέρια του.

 

Αννούλα

Και τώρα τι θ' απογίνουμε;

 

Σούσα

Νένα, δως μου το μαχαίρι σου!

 

Νένα

Τι θα το κάνεις; ( Δεν το δίνει) 

 

Αννούλα

Πάρε το δικό μου! 

Η Σούσα πιάνει το μαχαίρι και χαράζει μια κόκκινη γραμμή στην παλάμη της. 

 

Σούσα

Κάνετε όλες το ίδιο!

 

Νένα

Μα γιατί;

 

Σούσα

Θα χορέψουμε με το αίμα μας. Η καθεμιά θα νιώσει το αίμα της αλληνής...

 

Αννούλα

Έτσι, αν απομείνει μία, όλες οι άλλες θα ζήσουνε μαζί της.

 

 

(Source: http://www.innernet.gr/articleview1.php?id=872 )

 

[Διαβάστε]